نكال هرگز از جام و بال نچشيده ، به اردويهء همايون معاودت نمود [ و ] صورت حال معروض داشت . لاجرم امر عالى نفاذ يافت كه امير اعظم كامكار از منزل سرات به اتّفاق شجعان و كمات ، متوجّه بلاد گيلان شود و تسخير آن بلاد نموده ، اميرزاده على را با امير عبد الكريم در قيد و نكال كشيده با خود به پايهء سرير اعلى آورد . امير اعظم كامكار از راه سلطانيّه و ابهر توجّه قزوين نمود . چون رايات همايون در بلدهء قم نزول كرد ، امير اعظم در قصبهء ابهر نزول فرمود . هر لحظه از طرفى فوجى از عساكر جرّار همچو موج بحر زخّار به امير دريا دل مىرسيد تا لشكرى فراهم آمد كه فضاى زمين را از كثرت ايشان ضيق النّفس پديد آمدى و دل كوه از صدماتشان در خود علّت خفقان ديد . در قصبهء « 1 » ابهر شيخ ناسك صالح شيخ شمس الدين محمّد « 2 » خلوتى كه ساكن قزوين بود و اميرزاده على « 3 » با او همگى روى ارادت مىنمود ، به رسالت از جانب ( 123 - پ ) اميرزاده على به خدمت امير كامكار و نواب نامدار [ آمد و ابواب ] « 4 » شفاعت و درخواست گشوده و در هر باب انواع تضرّع و خضوع نمود « 5 » و اظهار كرد كه اميرزاده على مىگويد ، كه مرا كجا طاقت مقاومت با لشكر جرّار پادشاهى و قوّت مجادلت با بخت و دولت الهى « 6 » باشد ؟ ذرّه را با خورشيد برابرى كجا برآيد و قطره با بحر كى همبر آيد ؟ اگر لطف پادشاهى رقم عفو بر جريدهء اعمال تباهى اين حقير كشد ، به هر چه امر عالى نفاذ يابد ، گردن « 7 » اطاعت داريم و سر انقياد همچو ساير عباد پيش مىآريم « 8 » . چون شيخ صورت ذلّ و احتقار « 9 » اميرزاده على در خدمت امير كامكار معروض داشت ، امير در جواب فرمود ما بندگان درگاهيم و مطيع فرمودهء پادشاهيم و به واسطهء اسائت والى گيلان خاطر همايون بر او متغيّر شده و امر شفاعت در حيّز تعسّر « 10 » و تعذّر

--> ( 1 ) . F : صبه . ( 2 ) . P : « محمد » ندارد . ( 3 ) . K : على + كه . ( 4 ) . F : به خدمت امير كامكار و نواب نامدار ؛ P : به خدمت امير كامكار آمد و ابواب ( 5 ) . K : مىنمود ( 6 ) . KP : آلاهى . ( 7 ) . F : بايد كردن . ( 8 ) . P : داريم . ( 9 ) . F : افتقار . ( 10 ) . F : تعبير .